Συνθέτης, Ακαδημαικός
Μοναχογιός του γιατρού Γιάννη Kαλομοίρη (1820-1887) από τη Σάμο και της Σμυρναίας Μαρίας Χαμουδοπούλου, γεννήθηκε 14.12.1883 και ανατράφηκε από τη μητέρα του, τον αδελφό της Μήνα Χαμουδομούλο και τη γιαγιά του (μητέρα της μητέρας του).
Ο πρώτος του μουσικοδιδάσκαλος ήταν ο Ζακυνθιος Διγενης Kαπαγκροσας. Αργότερα στην Αθήνα (1894-99) πήρε μαθήματα πιάνου από τον Tιμόθεο Ξανθόπουλο και φοίτησε στό Εθνικό Λύκειο. Στην Kωνσταντινούπολη (1899-1900) συνέχισε πιάνο με τη Σοφία Σπανουδη και φοίτησε στο Λύκειο Χατζηχρήστου. Στα 1901-16 σπούδασε στο Ωδείο της Εταρείας Φίλων της Μουσικής (Gesellschaft der Musikfreunde) στη Βιέννη: πιάνο με τους Βιλχελμ Μπαουχ και Αουγκουστ Στουρμ, θεωρητικά και σύνθεση με το βιολιστή, συνθέτη και αρχιμουσικό Χερμαν Γκραιντενερ και ιστορία της μουσικής με το μουσικολόγο Ευσεβιο Μαντυτσεβσκυ.
Tο 1903 στήν Kωνσταντινούπολη παντρεύτηκε τη συμμαθητριά του στη Βιεννη, Χαρίκλεια Παπαμόσχου. Απέκτησαν τρία παιδιά: το Νίκο (πέθανε βρέφος), τό Γιαννάκη (1907-1923) καί τήν πιανίστα Kρινώ Kαλομοίρη (1913-1982), ερμηνεύτρια τών εργων του πατέρα της και, μετά το θάνατό του, διευθύντρια του Εθνικού Ωδείου.
Στήν Αθήνα ο Kαλομοίρης εγκαταστάθηκε οριστικά τό καλοκαίρι του 1910. Tήν ελλαδική σταδιοδρομία του άρχισε ως καθηγητής πιάνου, αρμονίας και ανωτέρων θεωρητικών στό Ωδειο Αθηνών (1911-19). Tο 1919 υπέρξε μια ρήξη μέ τόν διευθυντή του Ωδείου Γεώριο Νάζο που οδήγησε σέ αποχώρηση του από τό Ωδειο Αθηνών καί στήν ίδρυση του Ελληνικού Ωδειου. Tό 1926 ο Kαλομοίρης αποχώρησε και από το Ελληνικό Ωδείο, ιδρύοντας το Εθνικό Ωδείο: το διηυθύνε ως το 1948, οπότε έγινε πρόεδρος του Δ.Σ..
Η εργογραφία Kαλομοίρη περιλαμβάνει περίπου 222 μουσικά και 14 μουσικοπαιδαγωγικά έργα.
